بانوی قــصر ِ آیینه ای ، خـوب ... مهربان

بـا عشـق - تا هـمیشه ... بیــا ...کنارم بمان

مــی بارد از نــگاه ِ بلـورین و شرقــی ات

بـــارانـی از تبــــسم ِ گــل های ِ ارغـــوان

آنـــگاه با صــدای تــپـش هـای قـــلب ِ نور

مــن را به ســمت ِ روشـن ِ آئینه ها بخوان

از کـــلبه ی طـلایی ِ رویـای ِ خیـس ِ مــاه

تا ... خواب های خـاطره انـگیز ِ کـودکـان

مـن جاده ای به وسـعت خورشـید مـی کشم

چـشمـم بـه راه تا کـه بیـایـی ...  از آسـمان

بغـض گــلوی ِ پنـجره هـا را  فـشـرده است

برگرد ، آه ... دختر ِ خوش بوی ِ کهکشان !

نـم نـم بـخوان بـرای مـن از عـاشـقانـه ها

جـاری شود سـکوت شب از رودخانه ها

یک نـسـیم از بهـار تو کافی ست تا شوند

غــرق ِ گــل ِ شــکوفه و شـعر آشیانه ها

بی تو دلم کشیده به بند ، آن کبوتری ست

در گــیر در طــلسم شــب چـارخــانه ها

موج صـدای شعر تو کو ؟ تا کـه بشکفند

روی تـن نـحـیـف درخـتــم جــوانــه هـا

تـابـوت ِ خـاطـرات تـو آرام مـــی بــرد

سنــگیـنی هـوای شـبم را به شــانـه هــا

امـــشب به گریــه های دلم فکر می کنم

 تو ، آری تویـــی باعــث همه بهانه هـا

دیـــگر مـرا بدون تو راضــی نمی کند

موســیقی ِ بــدون ِ کــلام ِ این ترانه ها

ای دل ات آیـیـنه هـای نـاگـهـان ، کـی مـی رسی ؟

شعر ِ هجرت تلخ تر از شوکران ، کی می رسی ؟

ای شــمـالی تر  ز خــواب ِ چــشـم های ِ خسته ام

مــثــل ِ آبــی هـا به داد ِ آسـمان ، کـی می رسی ؟

سرد و لرزان ام چــو یــخ ، بــی آفــتاب ِ روی تو

ای جنوب ِ رو به سمت ِ عاشقان ، کی می رسی ؟

ای دل نـشـین نـغـمـه ، همـچون گـریه های جویبار

نجـیب و پاک و ساده ، مهــربان ! کی می رسی ؟

نوعـروس ِ خـنـده ها  از حـجـله ی لـب قهـر کرد

با بـهاران کـس نزد پــیوندمـان ، کـی مـی رسی ؟

دلخوشی ها شعله شد با موج ِ اشک ام در غروب

بـوی ِ خـاک ِ کـودکی در قلبمان ، کی می رسی ؟

ای نشـسـته در سکـوت ِ مـحض ِ خـلـوتـهای مـا !

بازتر از هـر دریـچه بر زمـان ، کـی می رسی ؟

یوسف زهـرا (س) تویی ، نام ات آری ، تا ابد ...

گــم نــگردد در غبــار ســالیان ، کـی می رسی ؟

سارهــای ِ خســته ی بغــض را از گــلو آزاد کن

راز ِ تــکــثیــر ِ تبــسم بر لبان ، کـی می رسی ؟

دســت ِ فــردا را بزن ، بر پـشت ِ جـلد ِ زنــدگی

ناجی ِ سبز ِ شانه های خستگان ، کی می رسی ؟

بال را مـی گـشایی وقــت ِ بـاز آمـدن ... تـا خـدا

ای مسافر !  از زمین تا آسمان ، کی می رسی ؟

به بیـت بیـت ِ غـزل مـی سـپارمت ، بـانو

شبیه ِ عشق و جنون دوست دارمت ، بانو

و قـطره قـطره - دلــم را بــه ابـرهـا دادم

مــیان ِ گــریــه شـــبی - تا بــبارمت ، بانو

قــسم بــه عـشق تو را جاودانه می سازم

بـه کوه هـای جهـان می نـگارمـت ، بـانو

چقدر از پی ِ رویا نفس نفس – بی تو ...

دویــده ام کــه بـه خـاطر بــیارمت ، بـانو

نـگاه کـن کـه به همـراه واژه هـا هـرشب

در انتــهـای ِ غـزل مـی گذارمـت ، بانو !

تو را که قـلب ِ مـرا در نگـاه ِ خـود داری

به عشق ... نه ! به خدا می سپارمت ، بانو

برگـشت می خورم به خودم بین خواب ها

برگشـت می خورد به خودم این جواب ها

پنـهـان نــبـوده ای کـه پـیـدا کنــد تو را ...

دنـیای سـرد و کوچـکی از کــهنه قـاب ها

این شـعر ها همـیـشه تو را مـویه می کنند

در ســطر ســطر ِ چـشم ِ نـزار ِ کتـاب ها

ساعت - به وقت خودم - کمی کند می دود

دنـبـال مـی کنم تـــو را بــیــن حــبــاب ها

و فــکر مــی کنم به خـودم در تـنگنای ِ قبر

جـــغـــرافـــیای خــلوتـــی از الــتهــاب ها

و فکــر می کـنم بــه تــو با مـستطیل سنگ

در پــنجـــشنبه هــای پــر از نـــاثـواب هـا

حــالا بــگو ! چـگونـه می یـابی عاقبت ...

یـک مـرد مستـتـر شـده را در سـراب ها ؟